Oekraïne is een gebroken schip dat van binnen uit gerepareerd moet worden en niet van buiten

Op 21 maart 2016, in een goed gevulde Kim’s Kroeg is het tijd voor de 36e editie van Buskruit! Een vol programma met muziek, burgerparticipatie, het Oekraïne referendum en literatuur.

Anita 60 jaar

Foto: Ger Thonen / Pix4Profs

 

Er staat veel op het programma dus nadat Liseth Horsten de gasten heeft opgewarmd met haar ‘folky gitaarpop en americana met een country-knipoog’ gaan we snel van start met het eerste onderwerp van de avond: burgerparticipatie. Presentator Kevin ontvangt Frank Vermeulen die betrokken is bij de invulling van het Van Gend en Loos terrein.

 

Het Van Gend en Loos terrein ligt midden in de stad; het is een oud rangeerterrein tussen de Hart van Brabantlaan en het spoor. Het terrein is drie keer zo groot als het Wilhelminapark. Wethouder Berend de Vries wil van dit terrein graag een park voor en door de stad maken, daarom werd er  in november een oproep gedaan voor ideeën voor het terrein. Toen was het idee nog dat het mooi zou zijn als er zo’n tien tot twintig ideeën zouden worden ingebracht. Inmiddels staat de teller al op 50.

 

De voorgelegde plannen worden niet goedgekeurd of afgekeurd door de gemeente; hiervoor is een team van vijf mensen gekozen waar Frank dus onderdeel van uit maakt. Er is wel vanuit de gemeente geld beschikbaar gemaakt, mits er een goed plan ligt. Het is belangrijk dat het plan voor en door Tilburg is, een architectenplan zal het dus waarschijnlijk niet worden. Het zal een bundeling worden van verschillende initiatieven.

 

Ondanks dat het initiatief voor de invulling van het terrein bij de stad is gelegd, houdt de gemeente nog een ‘noodremprocedure’. Frank geeft aan dat hij dit snapt, maar dat hij het ook jammer vindt; als je de stad het vertrouwen geeft, zou je ook de uitkomst moeten accepteren. ‘We mogen nu vrij wandelen binnen de lijntjes die er zijn.’

 

Eerste vraag vanuit het publiek is wat deze veranderingen gaan inhouden voor de stadscamping. Frank geeft hierop aan dat er altijd ruimte zal blijven voor tijdelijke evenementen. Ook heeft de stadscamping al een idee ingediend voor het terrein en het is in ieder geval Franks intentie om de stadscamping te behouden.

 

Ook weet een van de aanwezigen te vertellen dat de wethouder heeft aangegeven dat hij de Spoorzone niet helemaal wil invullen maar dat hij ook ruimte wil houden voor toekomstige generaties, hoe werkt dit in de plannen die er nu liggen? Dit is een dilemma waar het regieteam zelf  ook voor staat, aldus Frank. Het terrein zal moeten groeien en ontwikkelen, het terrein is nooit af, er moet dynamiek en afwisseling in blijven.

 

Dan wordt vanuit het publiek nog het probleem van bodemvervuiling geopperd; levert dit een beperking op voor de initiatieven? Frank weet ons te vertellen dat de bodemvervuiling grotendeels is afgegraven. Er is echter nog één stuk dat nog niet gebruikt mag worden, het regieteam heeft hier zelf ook nog vragen over.

 

Anita 60 jaar

3Foto: Ger Thonen / Pix4Profs

Hierna wordt gemeenteraadslid voor de SP Fráncy van Iersel naar voren geroepen. Zij blijkt een talent te hebben voor dichten. Kevin zegt dat dit haar vuurdoop zal zijn maar hierop geeft Fráncy aan dat zij jaren geleden bij een van de muzeconcerten (achter de Schouwburg) ook al ooit gedichten heeft voorgedragen. Inmiddels zijn er ook kaarten met haar gedichten te koop bij Livius. Ze heeft deze avond in ieder geval laten zien en horen dat politiek niet haar enige talent is!

 

We worden weer de pauze ingeleid door Liseth, een pauze die nodig is om op te laden voor het onderwerp waar misschien wel de meeste mensen naar uitkijken: het Oekraïne referendum. Er is nog maar een keer eerder een referendum geweest in Nederland, deze ging over de Europese grondwet. Dit keer een referendum waarbij een advies wordt gegeven aan de Nederlandse regering, er is een opkomstpercentage van meer dan 30 procent nodig om de regering te verplichten in consultatie te gaan met de tweede kamer.

 

Voor dit onderwerp schuiven drie mensen aan die alle drie een andere visie hebben op het referendum. Allereerst Pavel Shkarban, hij woont al 22 jaar in Nederland, hij is geboren in Wit-Rusland maar zijn roots liggen in Oekraïne. In zijn kinderjaren is hij in beide helften van Oekraïne geweest, hij heeft hiertussen altijd verschil gemerkt. Hij werd niet altijd gewaardeerd door andere kinderen. Toen hij jaren later weer terugkwam kon hij van afstand zien dat hij anders is dan de rest daar. Omdat hij in Wit-Rusland geboren is werd hij nooit geaccepteerd in Oekraïne.

Anita 60 jaar

Foto: Ger Thonen / Pix4Profs

Vijf jaar geleden is Pavel weer in Oekraïne, hij zag dat het verschil tussen West en Oost nog steeds aanwezig is. De enige plek waar men vriendelijk was is de McDonald’s. Pavel sluit met de volgende beeldspraak: ‘Nederland is bekend om de handelsgeest en om zeevaarttradities. Oekraïne is een gebroken schip dat van binnen uit gerepareerd moet worden en niet van buiten’.

 

Na deze bepleiting is het woord aan Serge Radochyn, hij komt oorspronkelijk uit Oekraïne en woont nu 16 jaar in Nederland. Hij is voor het handelsverdrag met Oekraïne maar vindt het moeilijk te zeggen waarom men voor zou moeten stemmen. Er zijn zoveel mensen, zoveel doelstellingen en zoveel overtuigingen. Toch gaat hij het hier proberen.

 

Het verdrag zelf heeft twee kanten; inhoud en betekenis. De inhoud van het verdrag gaat vooral over handel, er zijn punten voor het beschermen van business, bestrijding van corruptie en het opbouwen van een rechterlijke staat. De betekenis voor Oekraïne gaat volgens Serge dieper. Oekraïne is door de jaren heen onder grote invloed geweest van Rusland, ook de laatste jaren is deze invloed er nog geweest. Er is nu een omkeerpunt, Oekraïne kan nu zelf de toekomst bepalen en niet per se doen wat vanuit het Kremlin wordt aangedragen. Het verdrag staat voor democratie, vrijheid en de mogelijkheid zelf de toekomst te kunnen bepalen.

 

Ook kan het verdrag volgens Serge dienen als een stok achter de deur om de eigen corrupte regering hervormingen te laten doorvoeren. Voor Nederland kan Oekraïne volgens hem bovendien dienen als een stabiele buur met stabiele grenzen en een grote markt. Er is in Oekraïne veel grond beschikbaar waarop je genoeg voedsel zou kunnen verbouwen om de wereld te voeden als er maar voor de helft aan efficiëntie zou worden toegepast als in Nederland. Als het verdrag wordt afgesloten zal Oekraïne volgens Serge een democratisch Europees land. Dit zal ook worden gezien door Rusland. Als het verdrag niet wordt afgesloten zal Oekraïne alsnog op democratische waarden afstevenen, maar zal dit gepaard gaan met grotere kosten en zullen meer mensenlevens verloren gaan.

 

Serge sluit zijn betoog af door een filmpje te vertonen waarin een Nederlandse ondernemer in Oekraïne aan het woord is. Hij geeft aan dat hij het een absurd referendum vindt. Mensen in Oekraïne zouden volgens hem niet zo bezig zijn met het referendum, bestuurders zien het als een stoot onder de gordel. Ook spreekt hij tegen dat een groot deel van de mensen in Oekraïne pro Rusland zou zijn, iedereen spreekt beide talen en de schakel is zo om. De weg naar democratie in Oekraïne is volgens hem een lang proces met een lange adem.

 

Na dit betoog voor het verdrag is Erik Meijer aan het woord, hij heeft jarenlang de SP vertegenwoordigd in het Europees parlement en in de eerste kamer. Ook hij heeft roots in Oekraïne, grapt hij. Zijn voorouders in 1650 woonden in Oekraïne. Hij steekt van wal door aan te geven dat de EU een heleboel verdragen sluit met landen, maar dat er toch een verschil is in dit verdrag. De meeste verdragen merk je ook niets van, daar komt de Nederlandse politiek niet aan te pas. Het feit dat dit nu wel het geval is geeft volgens hem aan dat dit niet zo maar een handelsverdrag is; dan zou het op Europees niveau afgehandeld kunnen worden.

 

Dit verdrag gaat niet alleen over handel, maar ook over andere zaken die de EU binden, over de Oostelijke nabuurschapspolitiek van de EU. Er is jarenlang ingezet op uitbreiding maar het is ingewikkeld deze uitbreiding voort te zetten; de publieke opinie is hierover niet enthousiast. De EU is bovendien stroever gaan functioneren. Nu worden er wel nieuwe landen betrokken maar deze worden geen volwaardig lid; zij hoeven niet mee te betalen maar moeten wel luisteren naar onze beslissingen.

Volgens Erik is dit de val waar Oekraïne in getrapt is, ze zullen afhankelijk worden van de Europese Unie. Dit is interessant voor grote ondernemers maar niet zo ideaal als het wordt voorgesteld. In Oekraïne heerst een grote verdeeldheid. Mensen in Oost-Oekraïne hebben vanouds een sterke betrekking met Rusland, zij bleken ineens ene ander land te worden dan Rusland waar zij zich altijd bij betrokken hebben gevoeld. Oekraïne is sinds 1991 verdeeld tussen Oost en West; mensen in het Oosten hebben een oriëntatie op Rusland, mensen in het Westen hebben een oriëntatie op Europa.

 

Om Oekraïne bijeen te houden is het belangrijk hen een neutrale tussenpositie te bieden waarbij ze niet te nauw zijn verbonden aan Europa en niet te nauw zijn verbonden aan Rusland. Een normaal handelsverdrag zou wel afgesloten kunnen worden met Oekraïne, maar dit verdrag gaat over meer dan dat. Het volk van Oekraïne is in opstand gekomen tegen Yanukovych, maar niet om te gaan behoren bij de EU.

 

Door de complexiteit van het onderwerp hebben de heren meer tijd nodig gehad dan normaal, waardoor er helaas minder tijd is voor vragen, dit tot teleurstelling van het publiek. Wel wordt vanuit het publiek nog opgemerkt dat er een NATO-smaakje zit aan het verdrag, wat beaamt wordt door Erik. Ook wordt de hele intentie van het referendum nog ter discussie gesteld door iemand uit het publiek. Erik geeft hierop aan dat hij ook vindt dat het niet volgens de juiste manier is gelopen; de meerderheid van de kamer heeft al ingestemd.

 

Helaas zit hiermee de tijd voor dit onderwerp er weer op, maar er wordt nog even gewacht met het voortzetten van de discussie bij de naborrel. Eerst is het woord nog aan de columnist van de avond; Robert Proost. Hij deelt zijn verre toekomstvisie over een utopisch wereldbeeld met een randje. De gemoederen zijn hierdoor al weer iets bedaard, en nadat Liseth ons nog een keer heeft toegezongen kan de discussie over het Oekraïne referendum aan de bar voortgezet worden.

Kijk voor de hele fotoserie op de facebook pagina: www.facebook.com/buskruit!

 

 

 

 

Advertenties

Over cafebuskruit

Politiek café Buskruit, SP Tilburg
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s